อยู่เคียงข้างเพื่อก้าวผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุด

หน้านี้แปลจากฉบับภาษาจีนโดยใช้ AI ช่วย และอยู่ระหว่างรอการตรวจทาน หากมีข้อสงสัย ให้ยึดฉบับภาษาจีนเป็นหลัก

ก้าวผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุด

เสี่ยวหรูเป็นภรรยาชาวต่างชาติ มีลูกสาววัย 4 ขวบ ตลอด 4–5 ปีที่ใช้ชีวิตครอบครัวในไต้หวัน แม่สามีที่ให้ความสำคัญกับลูกชายมากกว่าไม่ชอบหลานสาว และสามีของเสี่ยวหรูก็เริ่มใช้ความรุนแรง ทุบตีและข่มขู่เธอ ทำให้เธอหวาดกลัวมาก ต่อมาสามีมีชู้และต้องการหย่า แต่เสี่ยวหรูมีเพียงใบอนุญาตพำนักในไต้หวัน จึงไม่อยากหย่าและไม่อยากแยกจากลูกสาว สุดท้ายทั้งสองต้องไปตกลงหย่ากันที่ศาล

เสี่ยวหรูไม่เข้าใจภาษาจีน และไม่มีล่ามในศาล แต่เธอเชื่อใจทนายมาก ทนายบอกอะไรก็ทำตาม ไม่คาดคิดว่าทนายไม่เพียงไม่ยื่นหลักฐานที่สามีทำร้ายเธอ แต่ยังให้เธอเซ็นยินยอมหย่าโดยที่เธอไม่รู้เรื่อง และสิทธิเลี้ยงดูลูกสาวตกเป็นของสามี หลังจากนั้นทนายตอบเพียงว่า “สามีมีฐานะดีกว่า ลูกอยู่กับเขาจะดีกว่า” โดยไม่สนใจความต้องการของเสี่ยวหรู เธอรู้สึกว่าถูกหลอก ไม่มีเงิน และไม่รู้จะขอความช่วยเหลือจากใคร

ทั้งหย่าร้างและเสียลูกไป เสี่ยวหรูทุกข์ทรมานใจมาก ในฐานะคาทอลิก เธอถึงกับรู้สึกว่าพระเจ้าทอดทิ้ง จนล้มป่วยต้องเข้าโรงพยาบาล ล่ามของสมาคมได้ทราบเรื่องราวของเธอ จึงไปเยี่ยมและคอยถามไถ่ผ่านข้อความและโทรศัพท์อย่างต่อเนื่อง วันหยุดพาเธอไปโบสถ์เพื่อพบปะผู้คนและรับกำลังใจ สุดท้ายด้วยความช่วยเหลือของทนายอีกคน เสี่ยวหรูได้โอกาสต่อสู้เพื่อสิทธิเลี้ยงดูลูกสาวอีกครั้ง

ระหว่างที่แยกจากลูก สามีไม่ให้เสี่ยวหรูเยี่ยมลูก และลูกสาวถูกพ่อบอกว่า “แม่เป็นคนไม่ดี” จนเคยต่อต้านเธอ ทำให้เธอเสียใจมาก ต่อมาผู้พิพากษาให้เสี่ยวหรูได้อยู่กับลูกตามลำพัง แม่ลูกเล่นกันอย่างมีความสุข เสี่ยวหรูยิ้มได้อีกครั้งหลังจากไม่ได้ยิ้มมานาน ล่ามของสมาคมที่อยู่ข้าง ๆ ก็อดน้ำตาซึมไม่ได้

ปัจจุบันเสี่ยวหรูกลับมามีความมั่นใจในชีวิต ได้งานที่พอเลี้ยงตัวเองและลูก แม้สิทธิเลี้ยงดูยังไม่สิ้นสุด แต่เธอมีความสุขและพอใจ เพราะลูกสาวคือดวงใจของเธอ การได้พบกันหลังจากพรากจากกันนานทำให้ร่างกายและจิตใจที่เคยป่วยกลับมามีชีวิตชีวา สมาคมได้พบพี่น้องผู้ย้ายถิ่นใหม่จำนวนมากเช่นเดียวกับเสี่ยวหรู ที่เพราะอุปสรรคทางภาษา ไม่คุ้นเคยกับกฎหมาย และไม่มีใครอยู่เคียงข้างให้ปรึกษา จึงต้องพรากจากลูก อาจไม่ได้พบกันอีกตลอดชีวิต กลายเป็นความเสียใจไปตลอดกาล